Tangise Bumi Pertiwi

?

Tangise Bumi Pertiwi

?

Nalika aku lagi nganggit gurit sing ndak tulis iki

Ing pangrunguku sing lamat-lamat nggriyeng panangise Bumi Pertiwi

Nangisi bangsaku, sing saiki awatak srakah wengis lan mentalan ati

Denea kok jebul wis padha kelangan kamanungsan lan ati nurani ?

Yen panemu sing cengkah njur gampang dadi crah dadi uredah, yen ati wis bruwala tegel ngobong omah.

Merga meri kabegjane sesami, njur thukul rasa drengki, nganti tega gawe pepati

Rerusuh, sara, njalari getih seger wutah, mblabar ing ngendi-endi.

Oh ?.. mripat-mripat kuwi wis padha wuta, tanpa welas nyawang bocah lan bayi sing digawa mlayu ngungsi.

Seneng nyipta swasana sing maune tentrem dadi onar, bungah yen ana wong tetangisan, kamigilan lan keweden.

Apa ya iki ta sing pada diarani akses reformasi ?

Mbok padha mawas dhiri, apa ora kebablasen ta, olehe padha negesi ?

Mangka sakawit, ing pangangkah ha rak mbudidaya murih rakyat kerta raharja lan murah rejeki.

Ning piye ta nyatane ? Dina-dina sing rinungu kok mung warta pangrodapeksa, akehe durjana, kawiyake tindak culika sing nggondhol nyawa, lan kabeh warta sing bisa gawe giris lan mirise nala.

Wis-wis saiki eling, Gusti wis akeh paring pepiling lan uninga,

Ya kanthi anane bencana sing jumedhul ing saindhenging Nuswantara sing maneka warna.

Ayo, saiki ngakehi ndedonga dimen kalis ing sambekala.

Nyusun slamet, slamet, slamet, sakulawarga, sarta sakeh kadang lan kabeh pawong mitra.

Amin ? Amin ? Amin.

This entry was posted in Crita Remaja. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>